Çok kolay, tıkladım açtım.
İşin dalgası bir yana, ben aylar belki de yıllardır bir şeyler yazıp bunları insanların okumasını istiyordum. Bir ara deneme yazmayı düşündüm ama sonra fark ettim ki kitap çıkartmak büyük bir iş ve benim henüz buna bilgim yeterli değildi. Onu sonraki aşamalara ittim. Arada bir şeyler karalayıp etrafımda çok nadir kişilere okutuyordum ama o da yetersiz kaldı. Sonra inci sözlük'de yazılar yazdım. Her ne kadar beni anlayan ve onay veren insanlar çıksa da ortam çok cıvık ve ergendi. Ancak yazdığım yazının yüzlerce kişi tarafından okunma imkanı beni bunu devam ettirmeye cezbetti.
En sonunda blog yazmaya karar verdim. Kendim bir site açtım .com'lu ama o sarmadı, bu tip blog daha hoş geldi. He unutmadan bi ara tumblr da kullandım ama orası da insanların olmak isteyip de olamadıkları hayatları anlatmaktan başka boka yaramıyordu. Yani yapmacıklık yuvasıydı.
Yazmanın gücünü keşfettim ben. Yazdıkça rahatlıyorum. Sanki kafamın içindekiler birer birer harf olup düşüyor kağıda/ekrana sonra kelimeler diziliyor ve anlamlı cümleler oluşuyor ben de rahatlıyorum. Yazmaya ihtiyacım var çünkü insanlar birbirini dinlemek konusunda çok aciz. Sen dostum! Kendini doğru düzgün ve dobra dobra kaç kişiye ifade edebiliyorsun? Kaç kişi seni ciddiye alıyor? Bunun cevabı genelde "hiç" tir. İşte bu yüzden dostum yazmak zorundayız.
Bu ortamda kendi kimliğimi tanıtmıcam. Benim kim olduğumu bilmiceksiniz. Çünkü buna gerek yok ve ben sadece düşüncelerimi açıklamak ve insanların bunları okumasını istiyorum. Bana katılan insanların yorumlarını okumak istiyorum. Kim olduğumu belki birisi anlar belki de hiç kimse bunları yazanın kim olduğunu anlamadan yok olup giderim, kim bilir.
Son olarak şunu söylemek istiyorum; yazdıklarım ya da yazacak olduklarım tamamen benim görüşümdür. Genelde eleştiri yaparım. Ancak bir tartışma ortamı istemiyorum. Ve lütfen yorum yaparken ciddi ve uzun yazın. Yani ben 10 sayfa yazı yazmışsam sen bunu 2 cümlelik bir yorumla bok etme güzel kardeşim. Tümüne katılıyorsan fazla cümle kuramayabilirsin, o ayrı.
Evet dostum, düşüncelerimin yuvası, beynimin kıvrımlarına hoş geldin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder